سلام بر ماهی كه روزها بر آن فخر نفروشند و سرافرازی نكنند;

 ماه سرافرازی روح و خاكساری تن،

 ماه دست های خواهش بر آستان نیایش .
روضه رمضان،

 بهار جانهاست و طراوت ایمانها.

 دل از عطش دیدار بی تاب است و جان از چشمه سار نیایش،

سیراب.

 دست ها پیچك سبز دعاست و چشمها چشمه شوق.
رمضان،

روح سبز پرهیزگاری است

 و دست دوست بر شانه های عاشق روزه داران است.
روزه،

 شكر است و ذكر، و رمضان دعا و دعوت است و روح و رحمت;

 «ماهی كه آغازش مهر، میانه اش آمرزش و پایانش رهایی از آتش است».
الهی!

مهربانی كن بر ما كه خواستاران صادق توییم و از در عنایت و احسان درآ.

در فاصله بین دو مرگ مانده ام،

 در معکوس يك چراغ

مرا صدا بزن ماه من،

 مگذار بر قامتم تاريكي بافته شود،

رقص مرگ را ببین،

 چه عاشقانه جان میدهم در پاي عطش

 يك قطره شبنم در سینه برگ ساخته خسته من،

 گواه يك اشتیاق است اشتیاقی براي

 ایستادن،

 ماندن،

 سايه انداختن وای كه چقدر دوست دارم سايه ای برسر

 يك خسته باشم ولی بدان كه بي ریشه نمي شود.

تو ریشه ام باش ولی من شنيده ام كه:

      ((درختان ایستاده میمیرند))